Η Σύμβαση δεν μπορεί να τροποποιηθεί. Δεν μπορεί να βελτιωθεί. Οι παρατηρήσεις της Βουλής είναι προσχηματικές. Το ίδιο μοντέλο εφαρμόστηκε στη Μαρίνα Μέγκα Γιωτ στην Κέρκυρα, με μια φαραωνική σύμβαση υπέρ του αναδόχου. Το ίδιο εφαρμόζεται τώρα και με την Hellenic Train. Η μεθοδολογία είναι πανομοιότυπη: πρώτα η υπογραφή, μετά η «κύρωση», χωρίς ουσιαστικό διάλογο, χωρίς πραγματική δυνατότητα ελέγχου ή βελτίωσης.
Καταγγέλλω τις αντιδημοκρατικές διαδικασίες και, μαζί, το έγκλημα διαρκείας που συντελείται στον ελληνικό σιδηρόδρομο. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για το 2024, η Ελλάδα καταλαμβάνει την τελευταία θέση στη χρήση σιδηροδρόμου, ενώ στις εμπορευματικές μεταφορές είναι προτελευταία, πριν από την Ιρλανδία.
Οι επενδύσεις στο σιδηροδρομικό δίκτυο παραμένουν σταθερά κάτω από το 0,1% του ΑΕΠ, κατατάσσοντας τη χώρα ξανά στις τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και επιπλέον, η «δική μας» –κατά τρόπο ειρωνικό– Hellenic Train κατατάσσεται στις τελευταίες θέσεις στην έρευνα της περιβαλλοντικής οργάνωσης Transport & Environment, μαζί με εταιρείες χαμηλού κόστους και χαμηλών προδιαγραφών.
Και όμως, αντί να παρουσιαστούν στοιχεία βελτίωσης της ασφάλειας, αντί να παρουσιαστεί απολογισμός για τις υποχρεώσεις που ανέλαβε η εταιρεία με τη σύμβαση του 2022, προχώρησαν σε νέα τροποποίηση που προσθέτει ετήσια αναπροσαρμογή της κρατικής αποζημίωσης έως 50 εκατομμύρια ευρώ, χωρίς ΦΠΑ, βάσει του Γενικού Δείκτη Τιμών Καταναλωτή.
Με απλά λόγια: το Δημόσιο εγγυάται ότι η Hellenic Train δεν θα χάσει αγοραστική αξία από τον πληθωρισμό. Το κόστος για το Δημόσιο αυξάνεται αυτόματα, χωρίς διαπραγμάτευση, χωρίς ανταποδοτικότητα, χωρίς όρους απόδοσης. Η εταιρεία προστατεύεται πλήρως. Το δημόσιο συμφέρον όχι.
Παράλληλα, καλοπιάνεται ένας ιταλικός όμιλος που δεν υλοποίησε ούτε στο ελάχιστο όσα όφειλε. Πού είναι οι επενδύσεις; Πού είναι τα παραδοτέα της σύμβασης του 2022; Πού είναι ο απολογισμός που όφειλε να προηγηθεί κάθε τροποποίησης; Καμία απάντηση, καμία λογοδοσία.
Στη νέα σύμβαση προβλέπεται και η δυνατότητα δυναμικής τιμολόγησης των εισιτηρίων, ακόμη και σε επιδοτούμενα δρομολόγια. Δηλαδή το Δημόσιο πληρώνει το δρομολόγιο, το εισιτήριο παραμένει ακριβό και η εποπτεία περιορίζεται σε μια γενική, αόριστη παρακολούθηση των τιμών. Πρόκειται για παγκόσμια πρωτοτυπία εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος.
Ακόμη πιο προσβλητικές είναι οι δηλώσεις περί «χάρης» της ιταλικής κυβέρνησης, λόγω των καλών σχέσεων Μελόνι – Μητσοτάκη. Λες και η χρηματοδότηση των σιδηροδρόμων είναι προσωπική εξυπηρέτηση και ο ελληνικός λαός πρέπει να αισθάνεται ευγνωμοσύνη.
Οι κυβερνητικοί συμπεριφέρονται σαν να μην υπήρξαν ποτέ τα Τέμπη. Σαν να μην χάθηκαν 57 άνθρωποι. Σαν να μην υπήρξε εγκληματική αμέλεια, κακή συντήρηση, κακή διαχείριση του δημόσιου συμφέροντος.
Συμπεριφέρονται σαν να χρωστά η κοινωνία χάρη. Σαν να πρέπει να σκύψει το κεφάλι. Σαν να πρέπει να αποδεχτεί τη διαρκή χρηματοδότηση εταιρειών χωρίς λογοδοσία.
Όχι. Η κοινωνία δεν οφείλει καμία χάρη. Κρατάμε τα Τέμπη και τη μνήμη ψηλά και διεκδικούμε ασφαλείς, φθηνούς και σύγχρονους σιδηρόδρομους.